Flamenco in Triana, Sevilla

Waar Triana ligt

Triana ligt op een landtong tussen twee armen van de Guadalquivir, op de westoever van de rivier, en is ook een administratief district van Sevilla. Wikipedia merkt op dat het, historisch afgesneden van de hoofdstad, een arrabal werd genoemd, een buitenwijk. Vandaag verbindt de brug die bekendstaat als de Puente de Triana, of Isabel II, het met het centrum, en Wikipedia noemt de brug samen met de kleine kapel aan het westelijke uiteinde het bekendste symbool van de barrio. Los Remedios in het zuiden en La Cartuja in het noorden worden er gewoonlijk bij gerekend. Bewoners worden trianeros genoemd, en zij identificeren zich sterk met de plek. Wikipedia voegt toe dat Triana zijn eigen feesten heeft, naast zijn aardewerk en flamenco.

Wat de naam betekent

Niemand weet zeker waar de naam vandaan komt, en Wikipedia geeft drie verklaringen, geen ervan vaststaande geschiedenis. Een legende wil dat de Romeinse keizer Trajanus, geboren in het nabijgelegen Italica, hier een kolonie stichtte, en dat Triana van Trajana afkomstig is. Een andere theorie combineert het Latijnse tri, drie, met een Keltiberisch woord voor rivier, aangezien de Guadalquivir zich vroeger in de buurt in drie armen splitste. Een derde leidt het af van de Latijnse uitdrukking trans amnem, wat betekent: zij aan de overkant van de rivier. Elke verklaring wijst op hetzelfde feit: Triana is de kant aan de overkant van het water, en zijn bewoners hebben dat lang als een identiteit beschouwd. Voor een bezoeker is het nuttige punt de geografie, want de rivier is wat de buurt als een aparte plek doet aanvoelen.

Een korte geschiedenis van de wijk

Wikipedia dateert de eerste nederzettingen in de Romeinse periode en zegt dat de buurt groeide rond een kasteel dat in de 10e eeuw werd gebouwd. Een pontonbrug uit 1171 verbond het met Sevilla. Ferdinand III van Castilië verwoestte de citadel en de brug voordat hij Sevilla innam in 1248. De kasteelsite werd later het Castillo de San Jorge, en van 1481 tot 1785 was het de zetel van de Spaanse Inquisitie. Overstromingen waren frequent tot de rivierarmen na 1950 werden herbouwd, en bewoners schuilden in het kasteel en de Church of Santa Ana. De brug die u vandaag oversteekt, de Puente de Isabel II, dateert uit de 19e eeuw en is uitgegroeid tot een symbool van de barrio.

Zeelieden, pottenbakkers en zangers

Wikipedia zegt dat Triana traditioneel bevolkt werd door zeelieden en pottenbakkers, bouwvakkers en ambachtslieden, met ook vele stierenvechters en flamencozangers en -dansers die er woonden. De stierenvechter Juan Belmonte, elders in Sevilla geboren, verhuisde op driejarige leeftijd naar Triana. Andalucia.com zegt dat de aardewerkindustrie teruggaat tot de Romeinse tijd en klei gebruikte uit La Cartuja, ten noorden van het district, en dat Triana tot de jaren 1950 een oude gitano-wijk was. Het Centro Cerámica Triana opende in juli 2014 in de oude aardewerkfabriek Santa Ana om het ambacht te tonen, met ovens, grondstoffen en keramiek van de Moorse tijd tot de jaren 1950.

Lees verder: Triana-tegels en aardewerk

De corrales en de Roma-families

In Triana woonde ooit een grote Roma-gemeenschap, aldus Wikipedia, vooral in corrales: gedeelde huizen rond een binnenplaats met fontein. Door de vastgoeddruk in de late 20e eeuw raakten de meeste ervan leeg. De overgebleven exemplaren genieten erfgoedbescherming, waaronder huizen aan de Alfarería- en Castillastraat en Corral Herrera uit 1909 aan de Pagés del Corro. Die straat was ooit de Cava de los Gitanos, waar Roma-families zich vestigden voordat de herontwikkeling van de jaren zeventig hen verdreef. UNESCO stelt dat de Gitano-gemeenschap een essentiële rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van flamenco.

Vormen die verbonden zijn met Triana

Wikipedia verbindt verschillende flamencovormen met Triana. Eén lezing stelt dat liederen uit Ronda Triana bereikten, met zijn traditie van corridos, en daar de soleá werden, en dat de jaleos in Triana ontstonden uit het feestelijke zingen van corridos en soleares. Het lemma over tangos associeert de Trianastijl met Pastora Pavón, La Niña de los Peines en El Titi, en het lemma over de siguiriya noemt de Trianastijl van Frasco el Colorao zeer versierd. De siguiriya, zo voegt het toe, is puur van Roma-oorsprong. Dit zijn overleveringen van traditie, geen kaart van wat u op een bepaalde avond zult horen.

Lees verder: Flamencovormen uit Triana

Flamenco op de UNESCO-lijst

Flamenco werd in 2010 opgenomen in de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de wereld. De vermelding beschrijft één kunstvorm opgebouwd uit zang (cante), beweging (baile) en gitaar (toque), met Andalusië als kern en verdere wortels in Murcia en Extremadura. UNESCO stelt dat de kunst wordt doorgegeven in dynastieën, families, sociale groepen en flamenco clubs, en dat ze opduikt bij kerkceremonies, religieuze festivals en privéfeesten. Veel gemeenschappen beschouwen haar als een teken van wie ze zijn, de Gitano-gemeenschap bovenal. Een wijk van nauwe straatjes en grote families past bij dat beeld van hoe een kunst reist.

Een school naast het podium

Teatro Flamenco Triana is een project van de Cristina Heeren Foundation, waarvan de flamencoschool jaarlijkse en zomercursussen in dans, zang en gitaar aanbiedt. De site van de stichting vermeldt dat haar studenten korting krijgen op voorstellingen in het theater, dat zij haar eigen theater noemt, en het theater zegt dat de winst naar beurzen en opleiding gaat. De stichting presenteert haar programma als praktische en technische training, met vakken zoals compás en de traditionele codes van het tablao. Het theater beschrijft de stichting ook als een referentiecentrum voor flamencostudie met studenten uit meer dan 40 landen, wat de eigen claim van het theater is.

Calle Pureza en de omliggende straten

Het theater bevindt zich op nummer 76 aan de Calle Pureza, de lange straat die van de Altozano zuidwaarts loopt door het oude hart van Triana. Twee bezienswaardigheden flankeren de straat: de Iglesia de Santa Ana, door de bewoners beschouwd als de kathedraal van Triana, en de Capilla de los Marineros, waar de broederschap La Esperanza de Triana zetelt. Santa Ana, zo meldt Wikipedia, was de eerste katholieke kerk van Sevilla na de verovering van 1248. De Calle Betis loopt langs de waterkant en herbergt veel van de restaurants en bars van de stad, met uitzicht op het centrum van Sevilla. Ten noorden van de Calle Pureza ligt het plein Altozano, de traditionele toegangspoort tot Triana vanaf de brug, met monumenten voor stierenvechter Juan Belmonte en voor de flamenco.

Festivals die het jaar markeren

De Semana Santa ziet er in Triana anders uit, aldus Wikipedia, met een eigen karakter en twee beroemde broederschappen, La Esperanza de Triana en El Cachorro, die laatste vernoemd naar een beeld van de stervende Christus. De andere grote gebeurtenis is de Velá de Santa Ana, een straatfestival aan de Calle Betis van 21 tot 26 juli met sherry, sevillanas, geroosterde sardines en een mastklimwedstrijd, de cucaña, boven de rivier. Wikipedia voert de Velá terug tot de 13e eeuw en rangschikt het als tweede in de stad na de Aprilfair. Valt uw bezoek in een van beide weken, verwacht dan een drukkere en luidruchtigere wijk dan gewoonlijk.

Voor wie dit niet is bedoeld

Deze pagina biedt context in plaats van routebeschrijvingen. Gebruik voor straten, openingstijden en routes een kaart en de hieronder vermelde bronnen, aangezien dienstregelingen en tentoonstellingen veranderen. De oude corrales van Triana zijn grotendeels verdwenen of privé, dus verwacht geen open binnenplaatsen. Wikipedia voegt een waarschuwing toe over stereotypen: nu de meeste corrales verdwenen zijn, past het oude beeld van Triana als toevluchtsoord voor zigeuners niet meer. En als u alleen wilt weten hoe u een plaats in het theater boekt, geeft de ticketsgids daar antwoord op zonder de geschiedenis.

Lees verder: Voorstelling Teatro Flamenco Triana